با عرض ادب و احترام خدمت جناب مسعود دهنمکی

با دیدن وبلاگتان بر آن شدیم تا چند سطری را در این احوال به نگارش در بیاوریم .امروز براستی روشن تر از هر زمان دیگری مردم ایران به ویژه نسل جوان به دنبالحقیقت گام بر می دارد . نسلی که می اندیشد نسلی که به دنبال روشنی است و فراموش

نمی کند که "  اشتباهات جز لاینفک یادگیری اند " و می داند تنها کسی تحول ایجاد می کندکه بتواند احساس کند که " فلان چیز خوب است " . جناب دهنمکی تردیدی نیست که شمادر ساختن فیلم هایتان این نسلی که سعادت کمترین تعمق را مزاحی بیش نمی داند را موردتوجه ویژه ای قرار می دهید .

نگاه شما به اوضاع و احوال جامعه ایران تحسین بر انگیز است و با ظرافت خاصی مسائل مورد نظرتان را مطرح میسازید . مساله فقر و فحشا و یا همین غمنامه پایانی " اخراجی ها " اوضاع اسفناک جبهه های جنگ . تا  اکنون که در وبلاگتان به موضوع انتخابات پرداخته اید واز هم اکنون سازتان را کوک کرده اید شاید هم سناریوی بعدی همین باشد .

جناب دهنمکی با نگاهی ( حتی گذرا ) به فیلم هایتان می توان دریافت که شیر بچه های حیدرکرار که روزی روی مین می رفتند امروز به سوی ترکش اعتیاد سجده می گذارند براستی کجاست آن رستم دستان و کیکاووس تا ببیند شیر بچه های حیدر کرار را . جناب دهنمکی تازمانی که ازقید و بند رنج و احساس یک زندانی رها نشده اید نمی توانید از آفرینشی راستین سخن به میان آورید . آیا باز هم سناریوی دیگری در راه است ؟ آیا دوباره تراژدی دیگری برایآزمونی نو! در راه است ؟

جناب دهنمکی کنون که هدف شما روشنگری در مورد جامعه و اتفاقات موجود می باشد شاید بهترباشد به جای پرداختن به مسئله انتخابات به فکر ساختن فیلمی در مورد هجدهم تیر ماه سال ۷۸ باشید تا نقش شیر بچه هایتان را در این بازی بهتر به نمایش بگذارید . به راستی اگر سناریوییدر کار نباشد . جناب دهنمکی ما به دنبال اندک هوای آزادی می گردیم به دنبال حقایقی می گردیمکه از پس ابرهای تکفیر بیرون آمده شما به دنبال چه می گردید ؟